UUID (شناسه یکتای جهانی) مقداری ۱۲۸ بیتی است که برای شناسایی داده‌ها بدون نیاز به یک مرجع مرکزی برای توزیع شناسه‌ها استفاده می‌شود - احتمال برخورد دو UUID تولیدشده به‌صورت تصادفی به‌طرز نجومی پایین است. این ابزار چهار نسخه از UUID را که هنوز فعالانه استفاده می‌شوند تولید می‌کند - v1 (مبتنی بر برچسب زمانی)، v3 و v5 (قطعی، برگرفته از فضای‌نام و نام)، v4 (تصادفی) و v7 (زمان‌مرتب، که برای کلیدهای پایگاه داده روزبه‌روز محبوب‌تر می‌شود) - و همچنین می‌تواند هر UUID که جای‌گذاری می‌کنید را، همگی به‌صورت محلی در مرورگرتان، اعتبارسنجی و رمزگشایی کند.